Ik ben een egel

Tja, dat klinkt misschien gek, maar de egel is (een van) mijn krachtdier(en). Ik ben open, maar geef ook mijn grenzen aan, net zoals een egel zacht en aaibaar is, totdat er gevaar dreigt, dan steekt hij zijn stekels op. De egel is een speels dier, en dat ben ik zeker ook. Al vergeet ik dat in alle volwassenheid nog wel eens.

Krachtdieren zijn voor mij een mooie manieren om te bekijken wat er in mij leeft, wat er in mijn coachees leeft. Want de natuur en dus ook dieren gaan gelijk een laagje dieper. Ze spelen in op wat er onder het oppervlak leeft. Wat er ondertussen aan de hand is.

En daar gaat het in mijn coaching ook vaak om. De “eigenlijk”s en de “ondertussen”s.
Een mooie vraag van de egel: Als alle opties open zijn, wat zou jij dan eigenlijk willen? En wat zorgt ervoor dat jij je stekels opzet en het ondertussen toch niet doet?