Wat wil jij? Gebruik je beeldkracht! workshop op 12 januari 2019

Ik las net een artikel van Schouten en Nelissen, waarin de kracht van verbeelding aan bod komt (https://www.sn.nl/blog/doen-wat-je-echt-wilt-maar-hoe-dan)

Het voorbeeld dat zij gebruiken is dat van een gestresste projectmanager, die geen nee kan zeggen en daardoor zowel thuis als op zijn werk in de problemen komt. Die persoon komt een stap verder door dat hij een nieuw wensbeeld formuleert: dat hij als ontspannen man om 17u30 thuiskomt, met zijn gezin eet en de kinderen naar bed brengt.

Zo’n beeld is krachtig: je ziet het voor je, je hoort in gedachten de reacties van de kinderen als je thuiskomt, je kunt voelen hoe je door die reacties zou voelen, bijna proeven hoe het avondeten smaakt en hoe de frisgewassen kinderen tussen de lakens ruiken.

Een toekomstbeeld waarbij je (al!) je zintuigen gebruikt is erg krachtig, want daarmee wordt het maken van keuzes makkelijker. Je kunt dat doen door het op te schrijven, of door het letterlijk te verbeelden met bijvoorbeeld een collage of door te schilderen.

Wil jij hier ook mee aan de slag? Op vrijdag 12 oktober 2018 en zaterdag 12 januari 2019 kan je bij mij aan de keukentafel aanschuiven om je eigen toekomstdromen te verbeelden. Ingrediënten? Papier, verf, lijm, tijdschriften, scharen en lekkere thee en koffie met wat lekkers erbij.

https://www.facebook.com/events/341189959759468

Kosten zijn €25 incl BTW voor particulieren

Naar buiten

Wat een prutweer was het gisteren. En toch, omdat ik het met mezelf had afgesproken, heb ik na mijn yogales bijna twee uur lang gefietst, in de regen. En ik kwam bijna niemand tegen, alleen een paar hardlopers. Om niet teveel af te koelen ben ik onderweg niet gestopt, zoals ik me had voorgenomen. Thuisgekomen heb ik wel nog ruim een uur alle social media buitengesloten en eerst eens op een rijtje gezet wat de fietstocht en het buitenzijn mij gebracht hadden.

En de vraag die ik me dan altijd stel is: “welk moment is me het meest bijgebleven?”. In dit geval was het een reactie van een kraai, waaraan ik me in eerste instantie stoorde. Maar uiteindelijk wees het me op mijn eigen gedrag in vergelijkbare situaties. En tot het inzicht dat ik wens om dit te veranderen.

Mooi die regen, mooi die natuur. Mooi die spiegel.

de natuur als spiegel (www.cylex.nl)

foto van cylex.nl

Durf jij ook eens niets te doen?

Tjonge, wat is iedereen toch druk, de posts rollen over mijn facebook en instagramschermen. Op social media lijkt het alsof er geen vakantie bestaat en dat je van een paar weken minder online een slechter mens wordt.
Het erge is ook nog dat ik het zie en er bijna in meega, terwijl ik weet dat ik niksen, lummelen en vervelen óók heel hard nodig heb. Zeker in de zomer. Want alleen door rust laad ik op en kom ik tot nieuwe ideeën. Hoe zit dat bij jou? Durf jij ook te stoppen om van daaruit weer nieuwe dingen te starten? #coaching #gapyear #tussenjaar#durfteniksen

https://www.instagram.com/p/Bl8aJ0OhsHq/?utm_source=ig_web_button_share_sheet

Wat wil jij?

Als je een keuze moet maken voor een baan of studie, dan is het het belangrijkst om naar jezelf te luisteren. Wat wil jij zijn, wat wil jij doen, wat wil JIJ hebben? Het is jouw leven en alleen jij kan er invulling aan geven.
Wil je hiermee aan de slag, maak dan een wensenlijst met IK WIL (NOG) DOEN, IK WIL ZIJN en IK WIL HEBBEN en laat je fantasie erop los. Wat zijn jouw dromen voor de komende vijf jaar?

https://www.instagram.com/p/BiCT8ioFvzv/?utm_source=ig_web_button_share_sheet

Herinnering aan een roze overal en een oorbel: een oproep tot het verlaten van hokjes-denken

Toen ik net twaalf werd, ging ik naar de brugklas. Vol goede moed, en met een mix van spanning, maar ook zelfverzekerdheid. Dat laatste omdat ik in ieder geval de weg al kende, omdat mijn zus al eerder op dezelfde middelbare school zat en me ingewijd had in de geheimen van de lokaalcodes in het rooster.

Ik kleedde me zoals ik dat leuk vond, zonder referentie aan mode of trends. In die zomer had ik een lichtroze overal gekregen van kennissen uit Limburg, ik had korte haren en één hanger/oorbel in, want dat vond ik leuk. Behalve de korte haren vrij meisjesachtig, zou ik zeggen. Desondanks werd ik door onze wiskundeleraar aangezien voor een jongen. Toen ik hem wees op zijn vergissing zei hij zoiets als: “Maar je hebt maar één oorbel in…”

Wat er precies gebeurde weet ik niet meer, maar ik weet wel dat ik daarna wel veel meer nadacht over hoe ik overkwam en soms andere, veiligere keuzes maakte uit angst om als jongen te worden aangezien.

Waarom ik dit nu, 28 jaar later opschrijf? Omdat ik merk dat in mijn ondernemerschap ik soms moeite heb om mezelf in al mijn kleuren en eigenaardigheden te laten zien. Terwijl ik weet dat juist die aspecten mij maken tot wie ik ben. En ook bij de jongeren die ik coach zie ik dat ze soms neigen om hun ‘eigenaardigheden’ weg te stoppen, en vooral doen wat de rest doet, omdat ze anders ‘opmerkingen’ krijgen.

Daarmee wordt deze herinnering ook een oproep aan iedereen die met mensen en vooral jongeren omgaat: kijk eens bewust naar je eigen (voor)oordelen, en probeer ze los te laten, want met onze neiging tot categoriseren en hokjesdenken doen we én onszelf én de ander tekort.

bron: www.chick-a-dees.nl

bron: www.chick-a-dees.nl

5 jaar ondernemen!

Vijf jaar geleden nam ik de stap om een bedrijf te beginnen. De fietsrit naar de Kamer van Koophandel was het gemakkelijkste deel van deze ‘reis’. Want ondernemen, dat doe je vanuit je kern. En dus waren de afgelopen jaren een reis naar wie ik ben, wat ik kan en wat ik van daaruit voor anderen kan betekenen.

Dat ik nu (voornamelijk jongeren) coach, had ik van tevoren niet kunnen bedenken, en misschien is dat wel het allermooiste.  Ik loop mijn pad in de richting waarin het zich ontvouwt en ontplooi en bloei op. En daardoor kan ik juist dát (je eigen pad zoeken en vinden en jezelf ontplooien) weer doorgeven aan anderen [wat ik het ‘dennenappelprincipe’ noem].

Vijf jaar ondernemerschap hoe vier je dat? Ik geef graag een 5tal coachsessies weg, je mag mijn mailen op loes@nuvoli.nl met jouw nominatie voor een 16-26 jarige in omgeving Zwolle die een coachsessie kan gebruiken.

Wil je mij een cadeautje geven? Bedenk dan wie je kent in jouw netwerk die in een HR of managementfunctie veel met 16-26 jarigen te maken heeft en link ons met elkaar!

Hartelijke groet,

Loes Visscher
06-29895989
loes@nuvoli.nl

Practice what you preach (oftewel: boem is ho!)

hurdleedereen weet dat het gemakkelijker gezegd is dan gedaan: practice what you preach. Met een huishouden met twee basisschoolkinderen, een baan voor 2, soms 3 dagen in de week, een (gelukkig nu afgeronde) coachopleiding en een bestaan als ZZP’er, is het soms in totaal net iets teveel. En dan is het de kunst om te blijven luisteren naar je lichaam. Wat heb je nodig: doorgaan of rust, tv kijken of een rondje hardlopen? Yoga of schilderen? Ja, en ook ik maak daar soms fouten in, ik ben niet perfect. Ik ga soms te lang door. Maar gelukkig is ons lijf slim en remt ons dan af. Dus bracht ik afgelopen week veel tijd door in bed met griep. En ja, toen begreep ik de boodschap wel. Ho!

Wat wil ik niet (te veel hooi op mijn vork, te veel druk) en wat wel: coachen, lesgeven in onderwerpen die mij raken, de lessen doorgeven die ik leer. Ik heb nu mijn ‘why’ weer duidelijk en het is: een dennenappel! Daarover later meer….

Inspirerende quote: natuurlijk verloop

Passend bij het boeddhisme, waar ik de laatste tijd veel over lees, kwam ik net deze quote tegen.
 
Dia4“No winter lasts forever; no spring skips its turn.”
― Hal Borland
 
Ik zit namelijk wat verkleumd achter mijn laptop en mijmer wat over de kou. Waar ik overigens afwisselend heerlijk van geniet en soms dus helemaal niet. Ik besef me dat ik me soms druk maak over dingen die ik niet kan beïnvloeden en dat die zaken loslaten me meer vrijheid zou geven.
 
Welke dingen kan jij loslaten, zodat de natuur haar verloop kan hebben? Welke zorgen maak jij je over voorbijgaande zaken? En kan je dat aankijken en dan laten gaan?